J en S fietsen

Van Hanoi naar Bangkok .

Blog

Sa Pa -Dien Bien Phu

Posted by JenSfietsen on November 3, 2013 at 2:30 AM

Sa Pa – Lau Chai – Sin Ho – Muong Lay – Dien Bien Phu

Laatste etappe Noord Vietnam

 

Vanwege de regen zijn we drie dagen gebleven in de toeristenkermis van Sa Pa. S’ochtends pannenkoeken en s’ middags en s ’avonds lekkere maaltjes, dat is het enige wat ons daar echt heeft getrokken. Het is een plaats die beïnvloed door toerisme niet meer lijkt op de rest van wat we van Noord-Vietnam hebben gezien.

Rondom en in Sa Pa wonen veel bergvolkeren, Mhong, Dao, Tai, en nog een stuk of wat. Het zijn mooie mannen en vrouwen die zich van elkaar onderscheiden door hun kleurige kleding. Roze geblokte hoofddoeken, rode lappen, zwarte wrongen op hun hoofd, kleurig gestreepte rokken, prachtig geborduurde emblemen. De mensen zijn echt prachtig om te zien.

Wat het erg onnatuurlijk maakt is dat de bergvolkeren in Sa Pa zich bijna volledig op de toeristen hebben toegelegd. Je kunt het ze niet kwalijk nemen. De hutten waarin ze wonen zijn eenvoudig, het leven is, denken wij, zwaar voor ze. Door de komst van toeristen (ze vieren dat dit al 110 jaar het geval is, het is ooit begonnen met de koloniale Fransen) zijn er mogelijkheden voor hen ontstaan om hun leven wat gemakkelijker te maken. Ze hebben zichzelf redelijk Engels aangeleerd en daarmee knopen ze gesprekjes aan met de toeristen. Ze willen je graag meenemen op een trekking naar hun dorp. Ze verkopen daarnaast allerlei handgemaakte tasjes een sjaaltjes. Mooi spul, alleen extra kilo’s op de fiets zijn voor ons niet zo aantrekkelijk. Het contact met hen voelt onnatuurlijk, het is puur gericht op handel. Jammer.

 

Als de regendagen eindelijk aan hun eind lijken te komen, stappen wij in de mist weer op fietse op naar de hoogste pas van Vietnam en weg uit de kermis. Helaas valt het weer toch nog tegen. Tot aan de pas breekt het nog redelijk open en worden we getrakteerd op een aantal mooie uitzichten op de Fansipan. Echter aan de andere kant van de 2000m pas, zit de boel potdicht en rollen we in mist en regen naar beneden. Jammer, als het droog is, is een afdaling bevredigender, nu moeten we uitkijken dat we de bocht niet uitvliegen.

 

De afgelopen weken hebben ons geleerd dat na een afdaling altijd weer een klim volgt en zo ook deze dag. Na een regenachtige dag met bijna 1500 hoogtemeters in de benen eindigen we in Lau Chai. De hotelkamer waar we intrekken moet nog even worden opgemaakt. De beste man wilde snel nog even het dekbed rechttrekken, maar ziet in dat dat niet meer gaat lukken nu wij dit ook gezien hebben. Hij haalt het onderlaken af en gaat op zoek naar schoon (?) goed. Wij helpen hem met het afhalen van de kussenslopen en de dekbedhoes ;) en hij neemt alles mee en we krijgen een (nieuw?) eenpersoonsdekbedje retour. De bezem gaat er nog kort even door en klaar! Tja het poetsen van hotelkamers nemen ze niet zo serieus hier. In veel van de guesthouses (nha nghi) lijkt het wel of er nauwelijks wordt schoongemaakt en hergebruiken van dekbeddekens (waar vaak geen hoes om heen zit) zonder wassen is heel normaal. De hotelletjes worden ook gebruikt voor rendez-voutjes tussen net geklede mannen en incognito vrouwen met een mondkapje voor en gebloemd stofjasje aan. Na gebruik leggen ze het dekbedje weer recht en er volgt een spraytje door de kamer. . Als het te smerig is kunnen we altijd nog onze eigen slaapzakken gebruiken .

Na Lau Chai zouden er via de hoofdweg 50km road works volgen vanwege de aanleg van een stuwdam. Geen aantrekkelijk vooruitzicht. Volgens onze kaart en op aanwijzing van een Duitse toerist in Ba Be schijnt er een goed alternatief te zijn via een kleine weg naar het dorp Sin Ho en weer naar beneden naar de hoofdweg. We gaan er van uit dat dit een behoorlijke klim gaat worden en gaan weer op tijd op pad. Het schemert tussen vijf en zes en om zes uur is het volledig daglicht. Om vijf uur start de staatsradio via grote zendmasten. Hier is geen ontkomen aan (helemaal niet als je hotel naast zo’n mast staat…). De uitzending wordt aangekondigd door een muzakachtig liftmelodietje en dan volgt anderhalf uur monotoon geblaat in het Vietnamees, met om 6u nogmaals tuut tuut tuut en weer dat muziekje. Socialistische propaganda? Een oproep tot een arbeidzaam leven? In elk geval is heel Vietnam tot leven gekomen en broezen de scooters weer toeterend door de straten. Wij hebben ons ritme hier volledig op aangepast en zitten rond 7u op de fiets.

 

Een prachtige weg naar Sin Ho volgt. Geweldige vergezichten als we hoger en hoger klimmen. Helaas hier ook road works, die na enkele regendagen hebben geleid tot modderpoelen en glibberpaden. De weg bestaat hier voortdurend uit stukken die klaar zijn: heerlijk zoeven over ruime tweebaans wegen; stukken waar ze mee bezig zijn: blubber, stenen, hobbeldebobbel en stukken waar ze nog mee bezig gaan: gaten, scheuren, losse keien, en gelukkig bijna altijd wel een paar goeie centimeters waar wij over heen kunnen fietsen.

Het is op onze kaart niet helemaal duidelijk hoe hoog Sin Ho ligt. We volgen, na een afdaling en weer een steile klim, de graat van de bergen langzaam verder omhoog. Duizelingwekkend landschap, je kunt zo ver kijken en heel goed zien waar we vandaan gekomen zijn. Hier treffen we weer verbaasde, lachende en nieuwsgierige gezichten. De kinderen spotten ons al van verre en staan klaar aan de weg om ons te begroeten. Hier wonen ook allerlei bergvolkeren, maar deze zijn nog puur zichzelf. Ze zien zelden toeristen. Prachtig. Net voor donker ploeteren we de laatste kilometers naar Sin Ho, dat op 1500m blijkt te liggen. 66km voor Joor in 6u45min en Stel 7u25min… We vinden een prettig schoon hotelletje en een fijn maaltje in een restaurantje dat wordt gerund door vijf jonge mensen waarvan eentje wat woorden Engels spreekt. Fijne verrassing na zo’n lange dag.

We komen ‘s nachts helaas nauwelijks tot rust door onze onrustige benen vanwege de zware klim van die dag. Met redelijk zure benen rollen we de volgende dag duizend meter naar beneden weer terug naar het dal, naar de hoofdweg, die ook erg rustig blijkt te zijn. We stoppen op tijd in Muong Lay. Daarna volgt nog een laatste prachtige etappe, nu langs de bergen met Laos. Hier wonen weer andere volkeren, ze spreken een ander dialect dan we eerder hoorden, de vrouwen hebben zwarte knotten op hun hoofd, met daarbovenop weer de helm voor op de scooter . We trappen van het ene dal naar het andere, via relatief korte klimmetjes, het weer is rustig, de zon brandt 38 graden. Halverwege in Muong Cha eten we een heerlijke lunch van een kruising tussen spareribbetjes en babi pangang, wat een feest. Zonder problemen trappen we nog 55 km door naar Dien Bien Phu. Vandaag rust- en wasdag en morgen naar Laos. We vonden Noord -Vietnam boeiend en prettig en weer anders dan andere landen waar we doorheen zijn gekomen op eerdere reizen. We zijn benieuwd wat Laos ons vanaf morgen gaat brengen.

 

 

Categories: None

Post a Comment

Oops!

Oops, you forgot something.

Oops!

The words you entered did not match the given text. Please try again.

Already a member? Sign In

0 Comments